Hoe zit dat toch met mijn ‘zelfvertrouwen’?

Op de middelbare school is het heel normaal om daar mee te worstelen en eigenlijk valt het niemand zo op want iedereen is er mee bezig. De meeste meisjes in mijn klas hadden een prachtig slank gebouwd figuur en andere rockte hun volslanke figuur. Ik? Ik twijfelde of mijn bovenbenen niet te dik waren, mijn billen niet te groot? Waren die Cup C borsten wel normaal voor mijn leeftijd? Ongetwijfeld vragen die elk ander meisje, misschien op een andere manier, aan zichzelf stelde.

Accepteren wie je bent.

Door de jaren heen leerde ik mijzelf accepteren accepteren voor wie ik was. Ik heb nou eenmaal stevige en dikkere bovenbenen, die billen en borsten. Of ik dat soms lastig vindt? Ja. Er zijn nu ik ouder ben, altijd dagen dat ik niet weet of ik wel mooi genoeg ben, of ik niet liever maatje 42 had gehad en waarom mij dat niet lukt? Een vollere bouw is nou eenmaal vaak genetisch aangelegd en ja soms helpen die fuxking lekkere pizza’s en patatjes ook niet altijd. Dat vind ik ook gewoon lekker, net zoals papa’s andijviestamppot en de krieltjes bij een zomerse BBQ. Zelfvertrouwen is een dun draadje naast acceptatie maar is in veel gevallen het grootste ‘probleem’.

Zelfvertrouwen in de liefde en mijzelf.

Ik ben echt een volleerd liefdesexpert betreft advies en hulp aan andere maar zodra ik zelf in aanraking kom met een te leuke jongen, klap ik helemaal dicht en stort mijn zelfvertrouwen echt meters ver naar beneden, pfffieeeeeeehw POF! Zoiets. Ik voel mij dan meteen onzeker, niet mooi en vraag mij af waarom hij interesse in mij toont of soms nog erger, waarom niet?! Dat soort zelfvertrouwen gevecht is echt de meest ellendige en diegene waarvan ik soms het meest in de war raak?

Laatst zag ik op televisie een super mooie tuinbroek en riep meteen “dat vind ik zo mooi“! Mijn moeder reageerde meteen, “daar hebben wij de bouw niet voor“, waarop ik meteen reageerde “hoezo niet? Wij hebben een prachtige bouw alleen omdat het sociaal niet geaccepteerd wordt dat je als vollere dame in zo’n tuinbroek gaat, gaan wij er niet in? Dat is niet oke.. toch?” … meteen hoorde ik een stemmetje zeggen, ja dat is raar en hallo zelfvertrouwen!

Voorheen durfde ik nooit zulke jeans te dragen maar cijfers zeggen niet wie ik ben. Ik vind deze ripped jeans fashion fantastisch en dus ga ik het ook gewoon dragen. Omdat ik het leuk vind.

Ik ben niet alleen, en jij ook niet.

Natuurlijk word ik soms echt gek van die gedachtes want ik wil dragen wat ik wil maar ik wil ook het liefste geen onzekerheid daarbij voelen. Ik wil mij niet onzeker voelen bij leuke jongens en ik wil mij al helemaal niet hoeven te schamen.

Ik wil mensen kunnen inspireren met mijn zelfvertrouwen en daar hoort soms ook eens een tegenslag bij, dus ook jezelf soms wel eens niet mooi of goed genoeg voelen. Dus soms kijk ik naar mezelf in de spiegel en denk ik: Je hebt misschien flaws en bent wat voller maar er is zoveel wat ik wel mooi aan je vindt, wat ik mooi aan MIJ vindt. Je bent echt niet alleen.

Ik weet zeker dat er heel veel meisjes en jongens zijn die ook met hun onzekerheden lopen en tegen jou zou ik willen zeggen dat je het ontzettend goed doet!

Jij bent hartstikke mooi, met of zonder littekens. Je bent sterk en krachtig, je bent inspirerend en goed. Je bent een voorbeeld voor mensen dichtbij je en misschien zelfs wel verder weg. Jij bent jij, en ik ben ik. Samen met onze onzekerheden en vragen. Kleine stapjes vooruit zijn beter als geen stapjes. Leef je leven en geniet, ook van die pizza 😉 !

Liefs.

FacebookTwitterPinterest

You may also like

6 reacties

  1. Jij rockt die ripped jeans gewoon. En je bent prachtig. Ik zie jou helemaal niet als ‘een volle vrouw’. Ik zie jou als een hele mooie vrouw. Dat je de ene dag want onzekerder bent dan de andere dag hoort erbij, als het negatieve het positieve beeld maar niet overschaduwd. En wat betreft die jongens? Dat kan jij ook gewoon. En dat denk ik niet alleen, dat weet ik zeker. Iets met 1,2,3..;-).Jezelf volledig accepteren is moeilijk, ik herken je onzekerheden heel erg en kan soms ook echt van mijzelf en mijn lichaam walgen. Maar we mogen er zijn. Iedereen mag er zijn. <3

  2. Hey, wat een mooi geschreven stukje! Ik denk dat iedereen zich wel eens onzeker voelt, dat hoort erbij omdat je altijd kritisch naar jezelf kijkt. Tot slot wil ik zeggen dat je moet doen waar jij gelukkig van wordt en je niets aan moet trekken van wat anderen wel niet zullen vinden of denken. Mensen zullen toch altijd wel een mening hebben over een ander ;). X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge