Het overlijden van mijn opa.

Lifestyle

Ik vind kanker een vreselijke ziekte maar vandaag precies 4 jaar geleden had ik het nog nooit van dichtbij meegemaakt. In 2013 kreeg mijn opa kanker en is hij hieraan overleden. Dus ja ook ik sta op tegen kanker. Het artikel van vandaag is een eerbetoon aan mijn opa. Nu ik zelf een kind heb merk ik hoe dierbaar familie is. En oh jeetje wat had ik graag gewild dat hij mijn zoon leerde kennen.

Het verhaal staat op mijn netvlies gebrand. Het was een dag voor Vaderdag. Opa voelde zich al een tijdje niet lekker en na veel aandringen van ons ( de familie ) ging hij toch maar naar het ziekenhuis. Ze stuurden hem weer terug naar huis want er zou niks aan de hand zijn. Een paar dagen verstreken en opa viel in de badkamer. De ambulance werd meteen gebeld en hij werd naar het ziekenhuis vervoerd.

Opa kreeg infuus want was zwaar uitgedroogd. Die dag heeft hij verschillende scans en testen gehad. De dagen verstreken en opa lag nog steeds in het ziekenhuis. Toen kwam de klap, opa had kanker. Hoe ver het was en wat het behandelplan was dat wisten ze nog niet dus op 27 Juni 2013 kregen mijn opa, oma, vader en tante een gesprek met de dokter. We dachten dat we al genoeg te horen hadden gekregen, deze klap was al erg genoeg maar …
Opa werd niet meer beter, de kanker had al de macht over zijn longen al en ook in zijn hoofd had hij 3 tumoren. Ze konden bestralen om tijd te rekken maar het ergste was al gezegd. Mijn opa ging dood… Ik ging hem kwijtraken, veel sneller dan ik zou willen. De dagen hierna verliepen heel raar, opa was van slag en wij ook. Ik wou bij hem zijn, ik kon me niet voorstellen dat opa weg zou gaan. We moesten nog zoveel beleven, ik zou dit jaar mijn diploma halen, hem trots maken. Ik ging samenwonen, trouwen, kinderen krijgen. Allemaal belangrijke dingen waar hij zo graag bij zou zijn.

Opa mocht weer naar huis maar ging al snel achteruit. Na een paar weken kreeg hij epeleptie erbij en viel hij steeds weg, dit was erg eng om te zien. Mijn oma, vader, tante en ook opa zelf besloten dat dit niet langer zo kon, wij konden hem niet meer verzorgen. Dezelfde dag nog werd opa naar een verzorgingstehuis gebracht waar we hem elke dag bezochten, en veel goede gesprekken hebben gehad.

Zondag 4 Augustus 2013, de dag dat ik mijn opa voor ’t laatst heb gezien. We kwamen de kamer binnen en wisten gelijk al dat het mis was. Mijn opa lag niet stil in zijn bed. Mijn opa wou naar buiten, lekker een sigaretje roken. Vandaag niet, opa wou slapen hij was moe. Het enige contact dat we die dag hebben gehad is dat die pijn had. Ik heb hem een dikke kus en knuffel gegeven en ben toen weer gegaan, dit was te erg om aan te zien. Thuis werd de dokter gebeld en die zou zondag komen kijken. Hij ademde erg zwaar en echt contact kregen ze niet meer. 5 minuten later kwam de dokter. Papa nam hem mee naar opa maar het was te laat, opa was al overleden, na een ziekbed van 6 weken.

” Lieve opa, ja, ik heb weer zo’n momentje dat je je even heel eenzaam voelt. Ik zou u zo graag even willen omarmen wat helaas niet mogelijk is. Het verdriet is nog zo sterk alsof het allemaal pas net is gebeurd. We missen je allemaal zo erg! Ik weet dat u over ons waakt. En dat u wel hebt gezien wat er in de tussentijd allemaal veranderd is. Ook tussen mij en die lange, we zullen mekaar nooit loslaten anders had dat voorheen wel gebeurd. Davey heeft u helaas nooit meegemaakt. Wat zou u gek zijn op dat kleine ventje. U had hele dagen gek gedaan met hem dat weet ik zeker. Ik mis u zo erg opa, ik zou zo graag willen dat je er nog was maar je hebt nu de rust die je verdient. Ben je nog steeds niet vergeten hoor en dat zal ook nooit gebeuren want ik hou zo ontzettend veel van jou! en ben nog altijd zo ontzettend trots dat ik jou als mijn opa mocht beschouwen. Ik heb weer eventjes me hartje gelucht, ik hou van je heel veel en ik denk elke dag aan je. Dikke kus naar boven opa “

Vandaag is stil…

8 thoughts on “Het overlijden van mijn opa.”

  1. Wat een mooi artikel, de tranen staan in mijn ogen. Kanker is zo’n heftige ziekte, ben er helaas zelf ook iemand aan verloren en het is zo’n naar proces om te zien.. Maar ik weet zeker dat jouw opa en ook mijn geliefden over ons waken en ze mee krijgen hoeveel ze gemist worden!
    Joyce – LemonyLifeNL onlangs geplaatst…MOVIES | GIRLS NIGHT OUTMy Profile

  2. Lieve Kim,
    Ik wil je heel veel sterkte wensen vandaag. Het is zeker niet makkelijk allemaal. Het is nu bijna 6 weken geleden dat ik mijn oma verloor aan kanker. Net voor haar verjaardag in mei kreeg ze te horen dat ze kanker had. Het is begonnen in de longen en daarna uitgezaaid naar de lymfeklieren en de bijnieren. Ze kon eerst moeilijk slikken en moest op aandringen van mijn moeder naar de dokter. Vanaf dat ze haar eerste chemo kreeg is het allemaal heel snel gegaan. Na een halve zak chemo kreeg ze hart ritme stoornissen en vocht tussen de longen en had ze zuurstof tekort. Toen hebben ze een drain geplaatst om het vocht tussen haar longen weg te halen en ze hebben haar de maximale hoeveelheid zuurstof gegeven. Ze was er bijna niet meer geweest. Na 2 dagen mocht ze van de zuurstof af en werd de drain verwijderd. Alles ging in een stijgende lijn. Ze had alleen last van nachtmerries door de medicatie. Ze moesten het gat waar de drain had gezeten eigenlijk dichtplakken omdat er anders vocht bij haar longen zou komen, maar mijn oma had in een paniek reactie gezegd dat ze dit niet wilde omdat ze niet meer wist waar ze was en wat er gebeurd was.
    Ze mocht voor het weekend nog naar huis. Maar ze kon niet alleen blijven omdat ze moeilijk ter been was en veel hulp nodig had. Toen is ze woensdag naar een hospice gegaan. Ze voelde zich eigenlijk goed en had weinig tot geen pijn. Ze maakte nog veel grapjes. Ze genoot van het bezoek dat ze elke dag kreeg. Haar sigaretjes en haar borreltjes en na een week werden we ‘s morgens gebeld dat ze moeilijk ademde. Toen mijn moeder en oom bij de hospice aankwamen was ze al overleden 🙁
    Lieke van Veen onlangs geplaatst…Wat heb ik gekregen voor echte post is cool 4.0 ?My Profile

  3. Heftig verhaal, de emotie is nog sterk, en terecht: houd dat zeker vast!

    Mijn opa overleed alweer lang geleden, maar 1983 is ook niet héél lang geleden: longkanker na werk in een stoffige omgeving, een relatief onschuldige bakkerij (*). Het voelt zo gek dat dat ongezond blijkt. Mijn oma overleed pas 31 jaar later. Ik kende ook Maria van de Oudegracht (Utrecht) die in 2010 overleed. Eeuwig in de bijstand en het hardst vloekend op de “schijn-christenen” die zo vele jonge mensen in haar ogen waren. De jongeren gingen naar de kerk, maar zij ving ondanks overlast voor huisgenoten zwervers op. Zichzelf cijferde ze weg en ze was nooit lui of onverschillig (in tegendeel juist), en de kei-vrijzinnige “zusters Augustinessen” die geweldig werk deden voor armen in het noordelijke centrum van Utrecht vond ze de enige oprechte christenen. Dat ze door drank en roken slokdarmkanker kreeg was rationeel logisch, maar zo god-vergeten onterecht…

    Tjonge, de opa die als eerste gaat zal je altijd bijblijven. Eerder kwam ik er regelmatig, en ik zou dat iedereen aanraden: had dan een goed gesprek. Moet er nu juist morgen weer heen met mijn kleine kinderen. In 1983 wist ik nog niet goed het verschil tussen God en voorouders. Dat is en blijft subjectief, maar heeft zich pas later gevormd. Een nogal concreet beeld van God werd langzaamaan meer abstract, minder de stuurman van mijn leven en meer de (morele) adviseur van hoe dingen aan te pakken. Op den duur is de tweede rol wel prettiger. Via opa heb ik na verloop van tijd geleerd hoe dingen aan te pakken, waar en hoe ik moet luisteren voor goede raad. Ik wens je dat ook jou toe, hoe ingewikkeld het verlies ook is.

    (*) De Backer
    ô Schepper van het lieve Brood,
    Tot voetsel van het tijd’lijk leeven.
    Hoe heeft uw mildheidt ons genood,
    Om ons u Selfs tot Brood te geeven:
    ô Brood dat uit den Heemel viel
    Versaadigd ghij dan onze Ziel.

    En Maria, die kom ik soms nog tegen. Hoe moeilijk het ook geworden is, de oprechtheid van sommigen tegen de klippen op: die bestaat nog!

Laat een reactie achter op Jessica J. Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge